Matta 11 — Sorular, Direnç ve Dinlendiren Mesih

Matta 11. Bölümü Kutsal Kitap'tan Okuyun

GİRİŞ

Başkalarına cesaret verirken kolayca söylediğimiz sözler, kendi bekleyişimiz uzadığında boğazımıza düğümlenebilir. Tanrı’nın ne yapabileceğine inanırız; yine de yaşadığımız şeyin O’nun vaatleriyle nasıl birleştiğini göremeyiz. Yahya’nın hapisten gönderdiği soru böyle bir yerde karşımıza çıkar. İsa’nın yolunu hazırlayan adam, şimdi beklenen kişinin gerçekten O olup olmadığını sorar. Onun sorusunu duyunca hemen imanını ölçmeye kalkmadan, bu bekleyişin yanında duralım: İsa kentlerde öğretiyor, Yahya ise O’nun yaptıklarını hapiste duyuyor Matta 11:1–3 .

Bu bölümde herkesi aynı soru meşgul etmez. Bazıları İsa’ya cevap almak için yönelir; bazıları O’nun hiçbir cevabından hoşnut olmayacak gibidir. Mucizeleri gördükleri halde tövbe etmeyen kentler de vardır. İsa’nın sesi onlara karşı sertleşir, ardından Baba’ya şükürle yükselir ve sonunda yorgun insanı kendisine çağırır. Bu çağrıya kadar yürürken kendi sorularımızın yanında başka bir şeyi de fark edebiliriz: Bazen anlamadığımız için bekleriz, bazen de anladığımız söze boyun eğmek istemeyiz Matta 11:16–30 .

01 — METNİ ANLAYIN

Hapisten gelen soruya verilen cevap

Yahya daha önce kendisinden sonra gelecek olanın gücünü duyurmuş, yaklaşan yargıyı haber vermişti. Şimdi ise hapistedir; İsa’nın yaptıkları ona başkalarının getirdiği haberlerle ulaşır. Bu iki sahneyi birlikte okuyunca bekleyişin ağırlığını hissederiz. Yahya’nın sorusu bütün düşüncelerini anlatmaz ama cevaba ihtiyacı olduğunu saklamaz. Öğrencilerini İsa’ya göndermesi de önemlidir: Kendisine ulaşan haberleri anlamak için, hakkında soru sorduğu kişiye başvurur Matta 11:2–3 ; Matta 3:11–12 .

İsa’nın cevabı Yahya’nın dikkatini yapılan işlere çevirir. Görmeyenler görmeye, yürüyemeyenler yürümeye başlıyor; cüzamlılar temizleniyor, sağırlar işitiyor, ölüler diriliyor ve yoksullara Müjde ulaşıyor. Bu sayılanların her birinin ardında yeniden hayata katılan insanlar vardır. İsa’nın kimliğini anlamak için onların başına gelenlere bakmak gerekir. Haberciler, duyduklarını ve gördüklerini Yahya’ya götüreceklerdir; cevap, Mesih’in gerçek dünyada gerçekleştirdiği işlerden oluşur Matta 11:4–5 .

Yahya bu haberi Kutsal Yazılar’ı bilen biri olarak işitecektir. Yeşaya, Tanrı’nın kurtarışını anlatırken açılan gözlerden, işiten kulaklardan ve yürüyebilen kötürümlerden söz etmişti. Yoksullara ulaştırılan iyi haber de aynı vaatler dünyasına aittir. İsa’nın yaptığı işler bu yüzden yalnız şaşırtıcı başarılar değildir; Tanrı’nın halkını kurtarmaya geldiğini gösterir. Yargı bekleyen insanın Mesih’i tanırken merhametle karşılaşan bu kişileri de görmesi gerekir. Tanrı’nın vaadini, yalnız kendi beklediğimiz biçimde gerçekleştiğinde tanımaya razıysak önümüzdeki iyiliği kaçırabiliriz Matta 11:4–5 ; Yeşaya 35:4–6 ; Yeşaya 61:1–3 .

Cevabın sonunda İsa, kendisi yüzünden sendelemeyen kişiyi mutlu sayar. Bu söz, bekleyişi içinden çıkılmaz hale gelen birine ucuz bir rahatlık sunmaz. Mesih’in izlediği yol, O’na güvenen kişinin bütün beklentilerine uymayabilir. Yine de İsa, Yahya’yı kendi yaptıkları karşısında yeniden düşünmeye ve kendisine bağlı kalmaya çağırır. Biz de duamızın cevabı geciktiğinde, Tanrı hakkında bildiğimiz her şeyi yalnız o gecikmenin içinden değerlendirmeye başlayabiliriz. Yahya’ya gönderilen haber, bakışımızı yaşadığımız tek güçlüğün ötesine açar; Mesih’i tanımak için O’nun sözlerini ve işlerini yeniden dinlememiz gerekir Matta 11:4–6 .

Yahya’nın öğrencileri ayrılırken İsa kalabalığa onun hakkında konuşur. Çöle gittiklerinde ne görmeyi beklediklerini sorar: Rüzgarla eğilip bükülen bir kamış mı, gösterişli giysiler içinde bir saray insanı mı? Kalabalık, karşılaştığı peygamberi hatırlamak zorundadır. Hapisten gelen bir soru, Yahya’nın bütün hizmetini değersiz kılmamıştır. İsa onu hala Tanrı’nın gönderdiği haberci olarak tanıtır. Başkasının zorlandığı bir anı onun bütün hikayesinin yerine koymaya ne kadar çabuk razı olduğumuzu düşününce, İsa’nın Yahya hakkında söyledikleri bizi de durdurur Matta 11:7–10 .

Yahya’nın büyüklüğü, kendisinden sonra gelecek Olan’la ilgilidir. Malaki’de vaat edilen yol hazırlayıcı haberci odur; peygamberlerin duyurduğu gelişin eşiğinde durmaktadır. İsa, kadınlardan doğanlar arasında ondan üstün birinin çıkmadığını söyler. Ardından göklerin egemenliğinde en küçük olanın bile ondan üstün olduğunu ekler. Burada insanların değerini kişisel başarılarına göre sıralayan bir yarış düşünmek yerine, Tanrı’nın gerçekleştirdiği kurtuluşa katılmanın büyüklüğünü görmek gerekir. Mesih’in gelişinden pay almak, en küçük kişinin bile kendi emeğiyle kazanamayacağı kadar büyük bir ayrıcalıktır Matta 11:9–11 ; Malaki 3:1 .

Bu gelişin çevresinde sert bir karşı koyuş da vardır. Egemenliğin zorlanması hakkındaki sözün ayrıntıları farklı yorumlansa da Yahya’nın tutuklu olduğu bu bölümde şiddetli saldırı anlamı öne çıkar. Tanrı’nın habercisine yapılanlar, egemenliğin gelişine karşı direncin ne kadar ileri gidebildiğini gösterir. İsa, Yahya’nın görevini anlatırken bu baskıyı gizlemez. Haberci hapisteyken de Tanrı’nın işi gerçektir; yaşadığı baskı, işaret ettiği Mesih’i geçersiz kılmaz Matta 11:12 .

Yasa ve peygamberler Yahya’ya kadar gelecek olanı bildirmiştir. İsa şimdi onu, gelmesi beklenen İlyas’la ilişkilendirerek bu bekleyişin nereye ulaştığını gösterir. Malaki’nin haber verdiği hazırlık hizmeti, Yahya’nın İlyas’ın ruhu ve gücüyle gelişinde karşılığını bulur. Böylece Yahya hakkında konuşurken yeniden İsa’nın kimliğiyle yüzleşiriz: Beklenen haberci geldiyse, önünü hazırladığı Olan’a nasıl karşılık vereceğiz? İsa’nın işitmeye çağıran sözü bu yüzden yalnız geçmişi açıklamaz; dinleyenin önündeki kararı da görünür kılar Matta 11:13–15 ; Malaki 4:5–6 ; Luka 1:17 .

Her çağrıya bir itiraz bulanlar

İsa kendi kuşağını anlatmak için çarşıdaki çocukların sesini duyurur. Kaval çalınmış ama oynayan olmamış, ağıt yakılmış ama yas tutan çıkmamıştır. Neşeli çağrı da acılı çağrı da karşılıksız kalır. Bu görüntü, Yahya ile İsa’nın birbirinden farklı hayatlarına yöneltilen suçlamalarda açıklık kazanır. Dinleyenler, kendilerine ulaşan çağrının hiçbir biçiminden hoşnut olmamaktadır Matta 11:16–19 .

Yahya’nın yeme içme konusundaki kısıtlı hayatına bakıp onda cin bulunduğunu söylemişlerdir. İsa’nın insanlarla sofraya oturmasını görünce de O’nu oburluk ve ayyaşlıkla suçlarlar. Birinin uzak durduğu şey, ötekinin yaptığı şeyle birlikte mahkum edilir. Bu tutarsızlık, insanların kendilerine gelen çağrıdan kaçmak için ne kadar kolay gerekçe değiştirebildiğini açığa çıkarır. Biz de bir sözü önce fazla sert bulup sonra aynı çağrının yumuşakça söylenişini önemsiz sayabiliriz. Böyle anlarda üslup eleştirimizin altında, hayatımıza dokunulmasını istemeyen bir direnç bulunup bulunmadığına bakmak gerekir Matta 11:18–19 .

İsa, bilgeliğin doğruluğunun onun işleriyle görüldüğünü söyler. İnsanların kullandığı aşağılayıcı adlar, yapılan iyiliğin gerçeğini değiştirmez. Yahya’nın öğrencileri biraz önce görüp işittiklerini götürmekle görevlendirilmişti; şimdi suçlamaları duyan kalabalığın da bu işlerle yüzleşmesi gerekir. Günahkarlarla aynı sofraya oturan İsa’nın hizmetinde Tanrı’nın kurtarışı insanlara ulaşmaktadır. O’nunla ilgili kararımızı başkalarının kolayca taktığı adlara bıraktığımızda, bizzat görmemiz gerekeni onların hükmüne teslim etmiş oluruz Matta 11:4–5 ; Matta 11:19 .

Ardından İsa, mucizelerinin çoğunu yaptığı kentleri azarlamaya başlar. Bu ağır sözlerin nedeni açıkça verilir: Tövbe etmemişlerdir. Tanrı’nın gücünün ve merhametinin kendilerine bu kadar yaklaşması, onları Tanrı’ya dönmeye götürmemiştir. Gördükleri şeyler üzerine konuşmuş olmak, hayatlarının yönünü değiştirmeye yetmez. Bu kentleri düşünürken, Kutsal Kitap’ı uzun zamandır dinleyen birinin de sözün kendisine seslendiğini unutabileceğini fark ederiz. Aşina olduğumuz çağrının önünden her seferinde değişmeden geçmek mümkündür Matta 11:20–22 .

Horazin ve Beytsayda’nın karşısına Sur ile Sayda konur. İsa, kendilerinde gerçekleşen mucizeler o kentlerde gerçekleşseydi oradakilerin çul kuşanıp kül içinde tövbe edeceğini söyler. Çul ve kül, insanın Tanrı önündeki durumunu kabul ederken duyduğu kederi gösterir. Kendilerine verilen bunca şey, Horazin ve Beytsayda için övünme nedeni olmaktan çıkıp hesap verme sorumluluğuna dönüşür. İsa yargı gününde Sur ile Sayda’nın durumunun daha dayanılır olacağını bildirir. Bizi başkalarından üstün kıldığını sandığımız bir ayrıcalık, ona nasıl karşılık verdiğimiz sorulduğunda hakkımızda tanıklık edebilir Matta 11:21–22 .

Kefarnahum için söylenenlerde Sodom’un adı geçer. İsa’nın hizmetini bu kadar yakından görmüş bir kentin Sodom’la karşılaştırılması, uyarının ağırlığını artırır. Göğe yükselmeyi bekleyen kente ölüm diyarına indirileceği söylenir. Yargı gününe ilişkin bu sözler, İsa’ya yakın görünmenin insanı kendiliğinden güvenceye almadığını gösterir. Kilisede yıllar geçirmek, doğru sözleri öğrenmek ve güzel tanıklıklar dinlemek büyük armağanlardır; bunların hiçbiri Tanrı’ya dönme çağrısını bizim yerimize karşılamaz Matta 11:23–24 .

Yahya’nın sorusuyla bu kentlerin tövbesizliği aynı bölümde anlatılır. Fakat İsa’nın onlara verdiği karşılık aynı değildir. Yahya cevap arayarak O’na yönelmiş, kentler ise kendilerine ulaşan onca işe rağmen dönmemiştir. Bu ayrım, sorusu bulunan birini hemen inatçı ilan etmemize engel olurken kendi kaçışlarımızı da dürüstçe görmemizi sağlar. Bir soruyu yıllarca taşımak mümkündür; aynı sorunun arkasına saklanıp açıkça duyduğumuz çağrıyı ertelemek de mümkündür. İsa’nın sözünü dinlerken hangisini yaptığımızı O’nun önünde saklamamıza gerek yoktur Matta 11:2–6 ; Matta 11:20–24 .

Yorgun insanı çağıran Oğul

Bunca reddedişin ardından İsa’nın Baba’ya şükrettiğini duyarız. Göğün ve yerin Rabbi, bu gerçekleri bilge ve akıllı sayılanlardan gizlemiş, küçüklere açıklamıştır. İsa bunun Baba’nın isteğine uygun olduğunu söyleyerek O’nun kararında sevinç bulur. Tanrı’nın kendisini tanıtması, insanın kazanıp hak iddia edebileceği bir başarı değildir. Başkalarının önemsemediği küçüklerin de pay aldığı bu armağanın kaynağında Baba’nın hoşnutluğu vardır Matta 11:25–26 .

Bu sözleri duyunca öğrenmekten vazgeçmemiz gerekmez. İsa az önce insanları gördüklerini anlamaya, peygamberleri dinlemeye ve kendilerine ulaşan çağrıya karşılık vermeye yöneltmiştir. Ama bildiklerimiz bize Tanrı karşısında bir üstünlük sağlamaz. Kendini yeterli gören kişi, kendisine verilecek olana elini kapatabilir; küçük sayılan kişi ise her şeyi kendi gücüyle elde etmek zorunda olmadığını duyar. Tanrı’yı tanımaya başladığımızda bunun için şükretmemiz, öğrendiklerimizi küçültmez. Bilgimizi bize kendisini tanıtan Baba’ya bağlar ve öğrenirken alçakgönüllü kalmamıza yardım eder Matta 11:25–26 .

Sonra İsa, Baba ile arasındaki eşsiz ilişkiyi açıklar. Her şey kendisine teslim edilmiştir; Oğul’u yalnız Baba, Baba’yı da yalnız Oğul ve Oğul’un O’nu tanıtmak istediği kişiler tanır. Bu sözler, İsa’nın Tanrı hakkında bilgili bir öğretmen olmanın çok ötesindeki kimliğini gösterir. Baba’yı tanıması, dışarıdan öğrenilmiş bir bilgiye dayanmaz. İsa’ya yaklaşan insan, Baba’yı gerçekten tanıyan ve O’nu tanıtabilen Oğul’a yaklaşmaktadır. Birazdan duyulacak dinlenme çağrısının güvenilirliği de çağıran kişinin bu kimliğinde durur Matta 11:27 .

İsa yorgunları ve yükü ağır olanları kendisine çağırır. Yorgunluğumuzu anlatırken çoğu zaman yapacak işlerimizi sayarız; bazen de asıl ağırlık, hiçbir zaman yeterli olamadığımız duygusudur. Biraz daha çabalarsak kendimizden memnun kalacağımızı sanır, sonra aynı eksiklikle yeniden karşılaşırız. İsa’nın davetinde, önce kendimizi toparlayıp kabul edilmeye uygun hale gelmemiz istenmez. Yükü taşıyan kişi, o haliyle O’na çağrılır. Rahat vereceğini söyleyen, Baba’yı tanıtan Oğul’dur; bu yüzden davet bizi kendi içimizde daha fazla güç aramaktan O’na güvenmeye yöneltir Matta 11:27–28 .

Matta’nın ilerleyen sayfalarında İsa, insanların omzuna ağır yükler bağlayan din öğretmenlerini eleştirecektir. Bu bağlantı, dinlenme çağrısının Tanrı’yla ilişkimizde yaşadığımız yorgunluğa da nasıl dokunduğunu görmemizi sağlar. Tanrı’ya yaklaşmayı sürekli kendimizi kanıtlama çabasına çevirdiğimizde, dini hayatımız bile omzumuzdaki ağırlığı artırabilir. İsa bizi kendisine gelmeye ve kendisinden öğrenmeye çağırır. Yüklerimizin hepsini aynı nedene bağlamak zorunda olmadan, onları taşıyan bizlerin nasıl bir Rab’be çağrıldığını duyabiliriz Matta 11:28–29 ; Matta 23:4 .

Tam burada boyunduruk sözü gelir ve bizi şaşırtabilir. Dinlenmek için çağrılmışken neden bir boyunduruk yüklenmemiz istenir? Boyunduruk, tarımda hayvanın gücünü yapılan işe bağlayan araçtır; İsa bu görüntüyle kendi yönetimi altında öğrenmeye çağırır. O’na gelen kişi O’nun öğrencisi olur, yaşamının yönünü O’ndan öğrenir. Dinlenme vaadi, bu bağlılığın içinde gerçekleşir. O’nun yönetimine güvenmek, kendi kendimizin efendisi olmaya çalışırken taşıdığımız yükleri fark etmemize de yardım eder Matta 11:29–30 .

İsa nasıl bir öğretmen olduğunu da kendisi söyler: Yumuşak huylu ve alçakgönüllüdür. Her şeyin kendisine teslim edildiğini söyleyen Oğul, yorgun insanın karşısında bu yüreğiyle durur. Gücünün büyüklüğü, kendisine gelen zayıf insanı ezmesine dönüşmez. O’ndan öğrenirken hatalarımızla yüzleşmemiz gerekebilir; fakat bizi çağıran kişinin yumuşaklığından kuşku duyarak yaklaşmamız gerekmez. Boyunduruğunun kolay, yükünün hafif oluşunu, bize öğretmek isteyen bu Rab’bin karakteriyle birlikte duyarız Matta 11:27–30 .

Yeremya’da canın dinlenmesi, iyi yolu bulup o yolda yürümekle ilişkilidir. Burada da dinlenmek, İsa’dan öğrenerek yürümeyi içerir. Önceki bölümde çarmıhını yüklenmekten söz eden aynı Rab olduğu için, O’nun hafif yük vaadini acısız bir hayat güvencesine çeviremeyiz. Zor bir sorumluluk devam ederken de kendimizi Tanrı’ya kabul ettirme telaşından özgürleşebilir, O’nun yanında öğrenci olarak kalabiliriz. Bölümün başındaki Yahya’nın sorusunu hatırladığımızda, her şeyin hemen açıklığa kavuşmasını bekleyen yüreğimiz bu daveti daha derinden duyar. Sorularımız ve yorgunluğumuzla yaklaşacağımız kişi, kendisinden öğrenmeye çağıran İsa’dır Matta 11:29–30 ; Yeremya 6:16 ; Matta 10:38–39 .

02 — BİRLİKTE ÇALIŞIN

Başkalarını cesaretlendirdiğiniz halde kendinizin cevaba ihtiyaç duyduğu bir zamanı hatırlıyor musunuz? Yahya’nın sorusunu, İsa’nın cevabını ve ardından Yahya hakkında söylediklerini birlikte düşününce o zamana nasıl bakıyorsunuz? Matta 11:2–11
Aynı çağrıyı birinden duyunca fazla sert, başkasından duyunca fazla hafif bulduğunuz oluyor mu? Yahya ve İsa’ya yöneltilen suçlamalar, kendi itirazlarımızı hangi bakımdan yeniden dinlememizi gerektiriyor? Matta 11:16–19
İsa’nın hizmetini yakından görmek kentleri neden yargıdan korumuyor? Uzun süredir bildiğimiz bir Kutsal Kitap sözünün hala bizden bir karşılık beklediğini nasıl fark edebiliriz? Matta 11:20–24
Bir konuda çok şey bilmek, öğrenmeye açık kalmayı bazen neden zorlaştırır? İsa’nın küçüklere açıklanan gerçekler için şükretmesi ve Baba’yı tanıtan Oğul olması, Tanrı’yı tanımakla ilgili güvenimizi nereye yöneltiyor? Matta 11:25–27
İsa’dan öğrenmek ve O’nun yanında dinlenmek, şu anda taşıdığınız bir sorumluluğu nasıl etkileyebilir? Özellikle O’nun yumuşak huylu ve alçakgönüllü oluşunda sizi yaklaşmaya cesaretlendiren ne var? Matta 11:28–30

03 — HAYATA TAŞIYIN

1. Cevaba ihtiyacınız olduğunu saklamayın.

Başkalarına hep güçlü görünmek zorunda olduğunuzu hissediyorsanız, Yahya’nın sorusunun yanında biraz durun. Sizi zorlayan şeyi dua ederken açıkça söyleyin; hazır bir cevapla üstünü örtmeyin. Ardından İsa’nın Yahya’ya bildirilmesini istediği işleri yavaşça okuyun. Kendi beklediğiniz şeyle Mesih’in gerçekten vaat ettiği şeyi ayırt etmek için güvendiğiniz bir iman kardeşiyle de konuşabilirsiniz. Sorunun hemen çözülmemesi, onu İsa’ya götürmekten vazgeçmenizi gerektirmez Matta 11:2–6 .

2. İtirazınızın ardındaki isteği fark edin.

Yakın zamanda dinlemek istemediğiniz bir Kutsal Kitap çağrısını düşünün. Sizi rahatsız eden, söyleniş biçimi miydi; yoksa o sözü ciddiye aldığınızda değişmesi gereken bir şey mi vardı? Yahya ile İsa’ya yöneltilen suçlamaları okurken kendi gerekçelerinize de dürüstçe bakın. Her eleştirinizin yanlış olduğunu varsaymanız gerekmez; fakat gerekçelerinizi değiştirerek aynı çağrıdan kaçıp kaçmadığınızı sınayabilirsiniz. Açıkça gördüğünüz bir direnç varsa onu savunmayı bırakıp Tanrı’nın önünde adlandırın Matta 11:16–19 .

3. Bildiğiniz sözün sizden istediğini ertelemeyin.

Kefarnahum’a yönelen uyarıyı başkalarının ilgisizliği üzerine düşünmekle geçirmeyin. Uzun zamandır bildiğiniz halde karşılık vermediğiniz açık bir çağrı varsa onun üzerinde durun. Bu, düzeltilmesi gereken bir yalan ya da bırakmak istemediğiniz bir davranış olabilir. Tövbenizi yeni bir bilgi edinene kadar ertelemek yerine, bildiğiniz doğrultuda atabileceğiniz dürüst adımı belirleyin. Bunu kendinizi Tanrı’ya layık kılma girişimine çevirmeden, size ulaşan söze güvenerek yapın Matta 11:20–24 .

4. Öğrenirken şükretmeye yer bırakın.

Tanrı hakkında öğrendiğiniz bir gerçeği bu kez başkasına açıklamak için değil, Baba’ya şükretmek için düşünün. Oğul’un Baba’yı tanıtmasına muhtaç olduğunuzu hatırlayın. Bilginizi başkasını küçültmek için kullandığınız bir an aklınıza gelirse bunu geçiştirmeyin. Kendinizi savunmadan, öğrendiklerinizin sizi daha alçakgönüllü kılması için yardım isteyin. Küçüklere açıklanan gerçekler için İsa’yla birlikte sevinmek, kendi kavrayışımızla övünme alışkanlığımızı değiştirebilir Matta 11:25–27 .

5. Yorulduğunuz yerde O’nun nasıl biri olduğunu hatırlayın.

Bölümün son üç ayetini okurken hemen yeni bir görev çıkarmaya çalışmayın. Önce sizi çağıran İsa’nın yumuşak huylu ve alçakgönüllü oluşunda durun; taşıdığınız ağırlığı O’na söyleyin. Dua edecek söz bulamıyorsanız, güçsüzlüğümüzde bize yardım eden Kutsal Ruh’un aracılığına güvenebilirsiniz. Sonra bugün size yük olan sorumluluğu İsa’dan öğrenerek nasıl taşıyabileceğinizi düşünün. Belki ilk değişmesi gereken, her şeyi kusursuz yapmadan O’na yaklaşamayacağınız düşüncesidir. O’nun öğrencisi olarak öğrenmeye devam edebilir ve aynı zamanda yanında dinlenebilirsiniz Matta 11:28–30 ; Romalılar 8:26–27 .

Kaynaklar

Kutsal Kitap, Yeni Çeviri: Matta 11 ; Yeşaya 35 ; Yeşaya 61:1–3 ; Malaki 3:1 ; Malaki 4:5–6 ; Luka 1:17 ; Yeremya 6:16 ; Matta 23:4 ; Matta 10:38–39 ; Romalılar 8:26–27 . Belirtilen pasajlar bölümün bağlamıyla birlikte incelendi.
Barclay M. Newman ve Philip C. Stine, A Handbook on the Gospel of Matthew (UBS, 1988): 11:11 büyüklük karşılaştırması, 11:12 yorum güçlüğü ve 11:29 boyunduruk ve öğrenme. Erişilebilir üç notun tamamı okundu; kitabın bütünü incelenmedi.

İlgili Araştırmalar ve Okumalar

Boyunduruk: Hangi Yükü Taşıyoruz? — Nesnenin somut kullanımını ve Matta 11’deki öğrencilik çağrısını birlikte incelemek için.
Vaftizci Yahya — Çölde Ses, Krala Karşı Söz — Yahya’nın hazırlık görevini ve hapisten gönderdiği soruyu daha geniş anlatı içinde okumak için.
Kefernahum — İsa’nın Celile Hizmetinin Merkezlerinden Biri — İsa’nın hizmetine yakınlığın tövbenin yerine geçmediği kentin metinsel ve tarihsel bağlamı için.
İlyas — Ateş, Sessizlik ve Yalnızlık Arasında — Yahya’nın İlyas’ın ruhu ve gücüyle gelişi arkasındaki peygamberlik bağını izlemek için.
Dinlenirken Neden Suçluluk Duyuyoruz? — Mesih’in dinlenme çağrısını gündelik sorumluluklar ve yorulmuş vicdanla birlikte düşünmek için.

Çalışmalarım