YENİ AHİT KİTABI / 46

1. Korintliler Çalışma Modülü

1. Korintliler, sorunlu bir kiliseye uzaktan verilen soğuk cevapların toplamı değildir. Pavlus, kendi kurduğu ve sevdiği bir cemaatin içindeki bölünmelere, cinsel günaha, dava çekişmelerine, evlilik sorularına, putperest çevreyle ilişkilere, ibadet düzensizliklerine, Rab'bin Sofrası'ndaki sınıf ayrımlarına, ruhsal armağan rekabetine ve diriliş inkârına tek tek cevap verir. Fakat bütün bu meseleleri birbirinden kopuk dosyalar gibi ele almaz. Mektubun merkezinde çarmıha gerilmiş ve dirilmiş İsa Mesih vardır. Kilisenin bilgeliği, özgürlüğü, bedeni, sofrası, armağanları, sevgisi ve geleceği O'na göre yeniden biçimlenir. Pavlus mektubu büyük olasılıkla Efes'teki hizmetinin sonlarına doğru, yaklaşık MS 53–55 yıllarında yazdı (krş. 1Ko. 16:8; Elç. 19). Korint ticaretin, hareketliliğin, toplumsal yükselme arzusunun ve çok çeşitli dinî etkilerin bulunduğu önemli bir Roma kentiydi. Kilisenin sorunları da boşlukta doğmadı. İnsanların hatiplere hayranlığı önder hiziplerine; toplumsal farklılıklar Rab'bin Sofrası'na; putperest çevreyle iç içe yaşam vicdan ve ibadet sorunlarına; şöhret ve görünürlük arzusu ruhsal armağan rekabetine taşındı. Pavlus'un cevabı dünyadan kaçmak değil, Müjde'nin kilisenin içindeki dünyasal ölçüleri yargılamasına izin vermektir. Bu çalışma 1. Korintliler'i yalnız “sorunlara cevaplar” kitabı olarak okumaz. İlk dört bölümde çarmıhın insan bilgeliğini ve önder putlaştırmasını nasıl kırdığını; 5–7. bölümlerde kutsallığın beden, cinsellik, evlilik ve çağrıya nasıl dokunduğunu; 8–10. bölümlerde Hristiyan özgürlüğünün sevgi ve putperestlik sınırları içinde nasıl yaşandığını; 11–14. bölümlerde toplu ibadetin kardeş sevgisi, düzen ve kilisenin gelişmesi ölçüsüyle nasıl sınandığını; 15. bölümde dirilişin bütün Hristiyan umudunu nasıl taşıdığını; 16. bölümde ise bu büyük gerçeklerin para, yolculuk, ekip hizmeti ve selamlaşma gibi sıradan görünen işlere nasıl indiğini izler. Ana teolojik yaklaşım Protestan/Reform çizgisindedir. Kutsal Yazı'nın üstün otoritesi, lütuf, Mesih'in kefareti, imanlının Mesih'e ait oluşu, kilise disiplini, Rab'bin Sofrası, Tanrı'nın imanlıyı sona dek koruması ve bedenin gelecekteki dirilişi bu çerçevede ele alınır. Bununla birlikte Reform geleneğinin kendi içinde ayrıldığı ruhsal armağanların devamı, çocuk vaftiziyle ilgili çıkarımlar ve kadınların toplu ibadetteki hizmeti gibi konularda görüş ayrılıkları saklanmaz. Metnin açıkça söylediği şey ile güçlü yorum birbirine karıştırılmaz.