YENİ AHİT KİTABI / 45

Romalılar Çalışma Modülü

Romalılar, Pavlus'un Müjde'yi birkaç sloganla değil, baştan sona birbirine bağlı bir argümanla açtığı mektuptur. İnsanlığın ortak suçluluğundan imanla aklanmaya; Adem'den Mesih'e, günahın egemenliğinden Mesih'le birliğe, Yasa'nın sınırından Ruh'ta yaşama, İsrail'in yeri ve Tanrı'nın seçen merhametinden kilisenin günlük hayatına kadar ilerler. Mektubun büyük sorusu yalnız “İnsan nasıl kurtulur?” değildir. Tanrı günahkârı aklarken nasıl doğru kalır, Yahudi ile ulusu nasıl tek Müjde'de birleştirir ve aldığı merhamet insanın bedenini, ilişkilerini, vicdanını, devletle ilişkisini ve misyonunu nasıl değiştirir? Bu seri Romalılar'ı bir sistematik teoloji kitabına dönüştürmeden teolojik ağırlığını korur. Ana yaklaşım Protestan/Reform çizgisindedir: günahın evrenselliği, lütuf, imanla aklanma, Mesih'in kefareti ve doğruluğu, Mesih'le birlik, Ruh'un kutsallaştıran işi, Tanrı'nın egemen seçimi ve imanlının güvencesi güçlü biçimde işlenir. Bununla birlikte metnin açık ifadesi, güçlü teolojik çıkarım, tarihsel olasılık ve mezhepsel yorum birbirinden ayrılır. Romalılar 7, 9–11, 13, 14 ve 16 gibi tartışmalı bölümlerde tek bir yorumu metnin söylediğinden daha kesin hâle getirmemeye özellikle dikkat edilir.